Autisme en homeopathie
Veel ouders die mij consulteren met autistische kinderen, maar ook autistische mensen die al volwassen zijn, stellen vaak de vraag of ik hen kan helpen met allerlei kwalen die deze mensen hebben.
In die zin zijn de vragen niet essentieel anders dan van mijn andere patiënten.
Wat ik echter heb gezien, is dat autistische mensen vaak erg gevoelig zijn. Gevoelig voor indrukken van buitenaf zoals geluid, geuren en aanraking, gevoelig voor sfeer en gevoelig voor dat wat ze in hun lichaam krijgen in de vorm van eten, maar ook in de vorm van medicijnen. Ze zijn vaak extreem gevoelig voor de chemische geneesmiddelen van de reguliere geneeskunde. Ze kunnen vaak niet goed tegen antibiotica, prednison en geneesmiddelen die op de psyche werken. In de reguliere geneeskunde is daar niet zoveel aandacht voor en vaak kan een arts er ook niet zoveel mee.
Doordat de homeopathie zoveel tijd en aandacht besteedt aan de individuele variaties waarvoor men gevoelig is en waarvan men last heeft is het voor de homeopaat veel makkelijker om daarmee rekening te houden. En doordat de homeopathische geneesmiddelen zo zacht en subtiel werken, worden ze door de autistische mensen als erg prettig ervaren en goed verdragen.
Een tweede vraag die natuurlijk altijd meeklinkt in het consult is of ik deze mensen kan helpen hun angsten en onvermogen om contact te maken met andere mensen, te verminderen of te genezen.
Dat laatste is natuurlijk heel erg moeilijk maar, zoals mijn ervaring en van vele anderen homeopaten laat zien, niet onmogelijk. Of datgene wat wij autisme noemen echt zal verdwijnen is de vraag.
Een voorbeeld
Een moeder van een bijna volwassen jongen met autisme consulteerd mij: zij verteld dat hij eigenlijk alleen maar thuis kan zijn omdat alle indrukken van andere mensen extreem bij hem binnen komen. Hij raakt dan geheel van slag. hij kan het niet buiten houden en krijgt bijvoorbeeld erg last van als iemand anders pijn of verdriet heeft. hij voelt de pijn in zijn eigen lichaam, meot mee huilen met het verdriet van de ander. Daarnaast heeft hij last van spontane bloeding, neusbloedingen, uit de anus, wondjes bnleoden snel enzovoort. En hij is verzot op ijs. Hij had nog andere klachten die voor dit beeld even niet terzake doende zijn.
Dit beeld komt overeen met het homeopathische geneesmiddelbeeld van Phosphorus (en denk nu niet dat elke gevoelige autist Phoshporus moet hebben - jammer. maar zo werkt het nu een maal niet). Herhaalde voorschriften van dit geneesmiddel heeft zijn gevoeligheid aanzienlijk verbeterd waardoor het leven veel aangeamer werd én er een belangrijke drempel voor contact met andere mensen werd weggenomen. dit heeft weer tot gevolg gehad dat hij kon gaan leren waardoor er een aanzienlijke ontwikkeling op gang is gekomen
Menigmaal heb ik gezien dat er een dergelijke ontwikkeling op gang komt waardoor de mate van contact met andere mensen om hen heen en de ontwikkeling van de persoonlijkheid toch een stuk verder komt. Ik zie dan vaak dat de neiging zich in de eigen binnenwereld terug te trekken afneemt, er meer reactie op de buitenwereld komt, vaak de spraak toeneemt, het aantal repeterende handelingen afneemt enzovoort.
Dat is niet iets dat we even in twee of vier weken regelen. Mijn ervaring is dat er een aantal jaren overheen gaat. In die jaren zullen we regelmatig contact moeten hebben, meerdere geneesmiddelen inzetten, of langdurig met een geneesmiddel aan het werk moeten zijn. Waar het einde van die ontwikkeling ligt, is niet te voorspellen.
In ieder geval is er verbetering mogelijk in de algemene gezondheid waardoor er minder vaak verkoudheden, griep e.d. zal optreden, de afweer zal toenemen. Daarnaast is er een verbetering van de spijsvertering te behalen (uiteraard indien nodig).
Door de overgevoeligheid te verbeteren en het vermogen tot contact te verbeteren door het geven van homeopathische geneesmiddelen zie je, vooral bij jonge kinderen, grote stappen voorwaarts. Echter een garantie geven op het resultaat kan ik niet. Er zijn zo ongelooflijk veel factoren die een rol spelen in het proces van genezing (zie ook hieronder bij voorwaarden voor succes) dat ik van te voren niet kan overzien of het op een van die factoren zou kunnen vastlopen, maar tot nu toe heb ik gezien heb dat er altijd ontwikkelingsstappen mogelijk zijn.
